Przejdź do treści

Jan Paweł II o nauce społecznej. Wykład w Płońsku

Opublikowano: 13 maja 2011 r.
13 maja 2011 | Kategorie: Archiwum aktualności 2011-2014

20110427-Wyklad_Plonsk_0027 kwietnia 2011 r. na krańcach Płońska, w centrum edukacyjno-konferencyjnym Mazowieckiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego przy ul. H. Sienkiewicza 11 w Poświętnem, odbył się wykład Stanisława Szczęsnego poświęcony myśli społecznej papieża Jana Pawła II. Dyrekcja IPJP2 przyjęła oraz delegowała to zaproszenie, które nadeszło od przewodniczącego Rady Powiatu Płońskiego w związku z rychłą beatyfikacją Ojca Świętego 2 maja w Rzymie. Wystąpienie odbyło się na początku IX sesji Rady. Koncentracja na nauce i problematyce społecznej, jak zaznaczył prelegent, mogła i powinna być oczekiwana przez gremium radnych, którzy wszak na co dzień zajmują się bardzo rzeczowymi sprawami społeczności lokalnej.

Podstawą rozbudowanej nauki społecznej Kościoła, w tym prawd głoszonych przez wiele lat i wytrwale przez Biskupa Rzymu, jest godność ludzka. Cecha ta przysługuje nie na mocy jakichś wyjątkowych praw nabytych, ale z tego powodu, że człowiek przychodzi na świat. Powinna więc obejmować całe życie ludzkie – od narodzin po naturalną śmierć. Od dawien dawna zdawano sobie jednak sprawę, że życie społeczne wymaga rozumnych regulacji w ramach określonej wspólnoty: etnicznej, terytorialnej, ukształtowanej przez warunki historyczne itp. Takich, które potrafiłyby godzić indywidualną wolność (ekspresję psychiczną) jednostki z obowiązkiem podporządkowania się ogółowi. Dało to początek kształtowaniu się pojęcia prawa naturalnego jako podwalin porządku publicznego.

Jan Paweł II czerpał z dorobku nauki społecznej Kościoła jako kleryk, kapłan, biskup i metropolita krakowski, a wreszcie dawny uczestnik (a następnie – kontynuator) Soboru Watykańskiego II i papież. Nawiązywał do konstytucji soborowych (Gaudium et spes), lub myśli swych poprzedników na urzędzie Piotrowym (do encykliki Leona XIII Rerum novarum; Jana XXIII Pacem in terris; Pawła VI Populorum progressio; Humane vitae). Przede wszystkim tworzył własną myśl społeczną. Jego wieloletni pontyfikat zaowocował ważnymi i doniosłymi dokumentami, by wymienić tylko takie encykliki, jak Laborem exercens, Centesimus annus, czy Sollicitudo rei socialis. Zarazem, jak można się przekonać, gdy staranniej i przede wszystkim samodzielnie wczytamy się w treść tych prawdziwych rozpraw społecznych, nie mają one w sobie niczego z pustego „teoretyzowania”.

Papież wydobywał na światło dzienne i wskazywał w swoim nauczaniu poszczególne i konkretne problemy. Nazywał je w odpowiednim, wybranym stosownie do danej sytuacji, kontekście. Używał również pojęć wypracowanych najpierw w klasycznej filozofii bytu, a rozwijanych m. in. dzięki myśli personalizmu chrześcijańskiego, inspirowanej współczesnym tomizmem. Nie wchodząc głębiej w zależności źródeł i stałe motywy nauczanie papieskiego, wykładowca skomentował takie wartości, jak „godność”, „prawda”, „praca”, solidarność”, wolność”, ale także „miłosierdzie”. Tzw. współczynnik ludzki, widoczny w refleksji nad pracą w szerszym kręgu ludzkiej zbiorowości, zawsze towarzyszył nauce Jana Pawła II. Błogosławiony dziś papież po prostu troszczył się o zachowanie ludzkiej godności i wolności w prawdzie. Podobna postawa, nacechowana aksjologicznie, sugerująca rozwiązania, może i powinna być drogowskazem i wzorem wszędzie tam, gdzie ludzie na stanowiskach podejmują z odpowiedzialnością trud. Zwłaszcza tam, gdzie radzą i działają – szanując naturalnie potrzeby nie tylko własne, ale przede wszystkim tych, którym są powinni służyć.

Zarysowa prelekcja w Płońsku otworzyła w ten sposób ciąg spraw dalszych, wymienionych w porządku obrad sesji Rady Powiatu.

mt_gallery:

Pozostałe aktualności

Zapraszamy na dziesiąte spotkanie na kursie online „Źródła miłości”

Wykład pt. „Epidemia samotności. Największe zagrożenie nie tylko społeczne, ale także medyczne”. Raport U.S. Surgeon General wskazuje samotność jako największe – przed np. chorobami onkologicznymi – wyzwanie zdrowotne stojące przed Ameryką. Podczas wystąpienia Pan Profesor rozszerzę to twierdzenie, wskazując na psychospołeczne, mniej znane, czynniki udowadniające słuszność tego twierdzenia. Wykład wygłosi prof. dr hab. Wojciech Kulesza – psycholog społeczny, w pracy naukowej zajmuje się zjawiskiem mimikry (czyli naśladownictwa zachowań, gestów i mowy ludzi), nierealistycznym optymizmem (wrażeniem, że ktoś jest mniej narażony na zagrożenie niż wszyscy inni wokół) oraz tzw. medycznym fake-newsem (uleganiem nieprawdziwym informacjom „medycznym”)..

czytaj dalej