Przejdź do treści

28. rocznica sakry biskupiej J. E. Józefa Kardynala Glempa Prymasa Polski

Opublikowano: 21 maja 2007 r.
21 maja 2007 | Kategorie: Archiwum aktualności 2007-2010

 

Z okazji 28. rocznicy sakry biskupiej Jego Eminencji Józefa Kardynala Glempa Prymasa Polski zorganizowana zostala wystawa zdjeć autorstwa Ryszarda Rzepeckiego, wieloletniego fotografa Prymasa Polski. Można ja ogladać w Kościele Dolnym Światyni Opatrzności Bożej.

Józef Kardynal Glemp – Prymas Polski, Arcybiskup Senior

Urodzil sie 18 grudnia 1929 r. w Inowroclawiu. Lata dzieciece i mlodość spedzil w miejscowości Rycerzewo k. Inowroclawia. Podczas okupacji pracowal przymusowo w niemieckim gospodarstwie rolnym. Ukończyl Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Jana Kasprowicza w Inowroclawiu. W 1950 r. wstapil do Prymasowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Gnieźnie.

Świecenia kaplańskie otrzymal 25 maja 1956 r. w bazylice prymasowskiej w Gnieźnie, z rak biskupa Franciszka Jedwabskiego. Pracowal jako kapelan sióstr dominikanek w Mielżynie, wychowawca i katecheta w szkole w Ruchocinku oraz w domu dla nieletnich przestepców w Witkowie. Nastepnie byl kapelanem sióstr Sacré Coeur w Polskiej Wsi, wikariuszem i prefektem liceum pedagogicznym w Wagrowcu, a później wikariuszem w Miasteczku Krajeńskim.

W latach 1958-1964 odbyl studia specjalistyczne z zakresu prawa kanonicznego i świeckiego na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie, uzyskujac doktorat obojga praw. Ukończyl także kurs specjalistyczny w Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim, oraz Studium Administracji Kościelnej przy Kongregacji Soboru i Studium Rotalne, uzyskujac tytul adwokata Roty Rzymskiej. Po powrocie do Polski pelnil funkcje sekretarza w Prymasowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Gnieźnie i notariusza w Kurii Metropolitalnej Gnieźnieńskiej i w Trybunale Metropolitalnym. W latach 1967-1979 pracowal w Sekretariacie Prymasa Polski w Warszawie, jako referent i jednocześnie kapelan i sekretarz kardynala Stefana Wyszyńskiego. W tym okresie slużyl pomoca duszpasterska w kościele św. Marcina i w kościele akademickim św. Anny, byl także duszpasterzem warszawskich prawników. W latach 1972-1979 prowadzil zajecia na Wydziale Prawa Kanonicznego Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie.

4 marca 1979 r. zostal mianowany biskupem ordynariuszem diecezji warmińskiej. Świecenia biskupie przyjal w bazylice prymasowskiej w Gnieźnie, 21 kwietnia 1979 r., z rak kardynala Prymasa Stefana Wyszyńskiego, arcybiskupa metropolity krakowskiego Franciszka Macharskiego i biskupa Jana Oblaka, sufragana warmińskiego. W Episkopacie Polski pelnil funkcje przewodniczacego Komisji „Iustitia et Pax”.

7 lipca 1981 r. mianowany arcybiskupem metropolita gnieźnieńskim i warszawskim, Prymasem Polski. Jako Prymas Polski zostal także opiekunem duszpasterstwa Polonii zagranicznej i ordynariuszem na terenie Polski dla Kościolów obrzadku grekokatolickiego i ormiańskiego. 2 lutego 1983 r. otrzymal godność kardynalska.

Po reorganizacji struktur Kościola w Polsce, w marcu 1992 r., pozostal arcybiskupem metropolita warszawskim, zachowujac godność Prymasa Polski, jako kustosz relikwii św. Wojciecha, a także ordynariuszem wiernych obrzadku wschodniego żyjacych w Polsce i nie majacych wlasnego ordynariusza. W latach 1981-2004 pelnil funkcje przewodniczacego Rady Stalej i Konferencji Episkopatu Polski. Byl także przewodniczacym II Synodu Plenarnego w Polsce. Jest czlonkiem watykańskiej Kongregacji dla Kościolów Wschodnich, Papieskiej Rady ds. Kultury i Najwyższego Trybunalu Sygnatury Apostolskiej.

Posiada godność Baliwa Wielkiego Krzyża Honoru i Dewocji Zakonu Maltańskiego oraz Wielkiego Przeora Zwierzchnictwa Polskiego Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie. Jest doktorem honoris causa 10 wyższych uczelni w kraju i zagranica, m.in. Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Uniwersytetu Kardynala Stefana Wyszyńskiego, Szkoly Glównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, University of Santo Tomas w Manili, Universit? degli Studi di Bari, Loyola University of Chicago, oraz honorowym obywatelem wielu miast, m.in. Warszawy, Inowroclawia, Mogilna, Żnina, Miechowa, lowicza, Castel Sant`Elia i Codroipo. W 2000 r. otrzymal Pokojowa Nagrode im. Giorgia La Piry, w uznaniu dla postawy w czasie stanu wojennego w Polsce, a w 2003 r. Statuetke „Zlotego Hipolita” i Godność „Wybitnej Osobistości Pracy Organicznej”, przyznane przez Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego.

Jako duchowy opiekun polskiej emigracji odwiedzal wielokrotnie środowiska polonijne na wszystkich kontynentach. W swoim dorobku posiada ponad 100 artykulów z dziedziny teologii, historii teologii, prawa kanonicznego i ponad 50 ksiażek, w wiekszości dokumentujacych jego posluge pasterska i dzialalność kaznodziejska.

6 grudnia 2006 r. Ojciec św. Benedykt XVI przyjal jego rezygnacje z urzedu arcybiskupa metropolity warszawskiego, zlożona w zwiazku z osiagnieciem wieku emerytalnego, zgodnie z przepisami prawa kanonicznego.

7 stycznia 2007 r., po rezygnacji abpa Stanislawa Wielgusa z urzedu arcybiskupa metropolity warszawskiego, Ojciec św. Benedykt XVI powierzyl mu pelnienie funkcji administratora apostolskiego archidiecezji warszawskiej.

3 marca 2007 r. Ojciec Świety Benedykt XVI mianowal bpa Kazimierza Nycza, dotychczasowego biskupa koszalińsko-kolobrzeskiego, arcybiskupem metropolita warszawskim.

1 kwietnia 2007 r. Józef Kardynal Glemp zakończyl 26 letnia posluge metropolity warszawskiego, pozostajac Prymasem Polski. 

Pozostałe aktualności

Zapraszamy na dziesiąte spotkanie na kursie online „Źródła miłości”

Wykład pt. „Epidemia samotności. Największe zagrożenie nie tylko społeczne, ale także medyczne”. Raport U.S. Surgeon General wskazuje samotność jako największe – przed np. chorobami onkologicznymi – wyzwanie zdrowotne stojące przed Ameryką. Podczas wystąpienia Pan Profesor rozszerzę to twierdzenie, wskazując na psychospołeczne, mniej znane, czynniki udowadniające słuszność tego twierdzenia. Wykład wygłosi prof. dr hab. Wojciech Kulesza – psycholog społeczny, w pracy naukowej zajmuje się zjawiskiem mimikry (czyli naśladownictwa zachowań, gestów i mowy ludzi), nierealistycznym optymizmem (wrażeniem, że ktoś jest mniej narażony na zagrożenie niż wszyscy inni wokół) oraz tzw. medycznym fake-newsem (uleganiem nieprawdziwym informacjom „medycznym”)..

czytaj dalej